Po tragicznej w skutkach wojnie Polskie miasta budowano nieraz od nowa i zaczynając od zera, należało wdrożyć całkiem nowe plany i strategie architektoniczne. Sytuacja nie wyglądała zbyt optymistycznie, nie zawsze dało się bowiem pogodzić istniejącą, zachowaną jakimś cudem z wojennych frontów zabudowę miejską z nowymi budynkami. Styl zabudowy przedwojennej znacznie się różnił od tej, jaką stosowano po wojnie. W dobie PRL liczyła się przede wszystkim prostota, budowano wielkie, nieraz całkiem okazale wyglądające gmachy, bunkry jak o nich się dziś mówi. Niestety wiele planów architektonicznych z tuż powojennego okresu nie należało do specjalnie udanych. Powodów było kilka. Po pierwsze, nie zawsze była możliwość racjonalnego zagospodarowania miejskiej przestrzeni, ponieważ trzeba było nieraz zapełniać luki architektoniczne, trzeba było zabudowywać np. szereg kamienic, z których zachowały się poszczególne obiekty. Po drugie, polityka architektoniczna z pewnością nie należała wówczas do efektywnych. Miasta trzeba było jak najszybciej odbudować z powojennych zgliszczy, władze wdrażały w życie kilkuletnie plany, gdzie liczyła się ilość a nie jakość.
projekty domów jednorodzinnych pompy do betonu projekty domów nowoczesnych