Wśród owoców powojennej architektury na szczególną uwagę z pewnością zasługuje warszawski Pałac Kultury. Socrealistyczna architektura, jak wiadomo, rządziła się swoimi własnymi prawami, powstawały budynki mieszkalne, szkoły (w ramach budowlanych programów kilkuletnich), powstawały nowe bloki mieszkalne, większość z nich jednak dziś straszy mieszkańców miast przypominając minione czasy i totalitarną politykę radziecką niż spełnia współczesne warunki budownictwa pozwalające na zamieszkanie tam ludziom. Pałac Kultury przypomina nam o wątpliwej przyjaźni polsko-radzieckiej, niektórzy marzą, by ta okazała budowla legła w końcu w gruzach i została zapomniana przez wszystkich. Ale Pałac Kultury ma też swoich zwolenników. Architekci doceniają walory Pałacu, mówią, że budowla stanowi dziś zabytek, którego nie wolno burzyć. Sam budynek zdaje się udaną konstrukcją architektoniczną, gorzej jeśli chodzi o rozplanowanie przestrzenne. Pałac Kultury uznaje się nieraz za klin architektoniczny, powstał bowiem w miejscu, gdzie podczas wojny zrównano z ziemią wiele zabytkowych obiektów. Niestety, nie udało się odtworzyć klimatu przedwojennej, uroczej stolicy.
mieszkania Brzeg mycie okien poznań zabudowa balkonów